بررسی مقالات: آیا ابتلا به اختلال استرس پس از سانحه، الزاماً نیازمند تروما است؟

یافته‌ی مهم دیگر این است که تروما نه‌تنها برای ابتلا به اختلال استرس پس از سانحه کافی نیست، بلکه لزوماً ضروری هم نیست. هرچند طبق تعریف رسمی نمی‌توان اختلال استرس پس از سانحه را بدون وجود تروما تشخیص داد، اما شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد الگوی علائم اختلال استرس پس از سانحه  ممکن است در واکنش به رویدادهایی ایجاد شود که مستقیماً شامل تهدید جانی نیستند. برای مثال، طلاق، از دست دادن شغل یا شکست عاطفی ممکن است منجر به بروز علائم مشابه اختلال استرس پس از سانحه  شوند. مطالعه‌ای در سال ۲۰۰۵ روی ۴۵۴ دانشجو نشان داد کسانی که تجربه‌ی استرس‌های غیرتروماتیک داشتند (مانند بیماری شدید یکی از نزدیکان، جدایی والدین، مشکلات عاطفی یا زندانی شدن یکی از اعضای خانواده)، علائم اختلال استرس پس از سانحه  بیشتری را گزارش دادند، نسبت به دانشجویانی که تروماهای شدیدتر را تجربه کرده بودند. این یافته‌ها این فرض دیرینه را که علائم اختلال استرس پس از سانحه  فقط به تهدیدهای جسمی وابسته‌اند، به چالش می‌کشند. بر اساس این شواهد، برخی روان‌شناسان پیشنهاد کرده‌اند که تعریف اختلال استرس

پس از سانحه  گسترش یابد تا واکنش به استرس‌های شدید ولی غیرترسناک را نیز در بر گیرد. اما این موضوع می‌تواند منجر به پدیده‌ای شود که ریچارد مک‌نالی (۶) روان‌شناس دانشگاه هاروارد آن را "تورم معیار (۷)" می‌نامد؛ یعنی گسترش بیش از حد معیارهای تشخیص تا جایی که مرزهای اختلال مبهم شود.

صرف‌نظر از این بحث‌ها، نتایج جدید نشان می‌دهد که اختلال استرس پس از سانحه شاید کمتر از آنچه تصور می‌شد، اختلالی متمایز باشد و علائم آن ممکن است در واکنش به انواع مختلفی از استرس‌های شدید و طبیعی زندگی انسانی پدید آیند.