علم به عنوان یکی از مولفه‎های پیش برنده‌ی جامعه‌ی مدرن، نقش غیرقابل انکاری در توسعه و بهبود کیفیت زندگی انسان‌ها داشته است. نوع نگرش انسان نسبت به علم، در اوان زندگی و در خلال اولین مواجهه‎های مستقیم او با محیط و طبیعت شکل می‎گیرد.
از این رو نحوه‎ی آموزش علوم در مدارس و تدوین برنامه‎ها و رویکردهای آموزشی کارآمد در این زمینه می‎تواند نقش مهمی در شکل‎گیری نگرشی درست و اقبال عموم از آن داشته باشد.
در آستانه‎ی قرن بیست و یک، رویکرد آموزشی نوین "یادگیری علوم با ذهن" به عنوان یکی از مولفه‎های آموزش علوم
مورد توجه روزافزون قرار گرفت. این رویکرد، مستلزم به کار گرفتن خلاقیت، پرسشگری، تفکر انتقادی، شیوه‎های مختلف تفکر علمی در تحلیل و تفسیر رویدادهای طبیعت است و توجه به همکاری و مشارکت دانش آموزان در این فرایند، در آن از اهمیت ویژه‎ای برخوردار است.

از این منظر، "برنامه‎ی فلسفه برای کودکان" می‎تواند ابزاری مناسب برای برآوردن اهداف و انتظارات چنین رویکردی در آموزش علم باشد. در این سخنرانی به بیان چگونگی به کارگیری این برنامه در آموزش علوم خواهیم پرداخت و گزارشی از یک تجربه‎ی کلاسی در به کارگیری حلقه‎ی کندوکاو فبک، برای درک چیستی علم ارایه خواهیم
داد.